Τα ίδια Παντελάκη μου… Ιουλίου 10, 2008
Posted by Christos in Πολιτική.add a comment
Κάθε καλοκαίρι τα ίδια και τα ίδια. Κάθε χρόνο εξαγγελίες, επισκέψεις…λόγια, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Έχει πλέον παραγίνει το κακό.
Αναφέρομαι στο μεγάλο πρόβλημα των κατοίκων του Έβρου, που δεν είναι άλλο από τα κουνούπια. Πάλι και φέτος( δε θα μπορούσε άλλωστε να γίνει και αλλιώς) κάθε βράδυ πρέπει να προσευχόμαστε να φυσάει αέρας ώστε να μπορούμε να βγούμε έξω, χωρίς να υποφέρουμε από τα κουνούπια. Έτσι λοιπόν και πάλι βρισκόμαστε στο έλεος των κουνουπιών και περιμένουμε από τις τοπικές αρχές να μας βοηθήσουν. Αλλά τι να κάνουν και αυτές;
Μήπως θα έπρεπε να κάνουμε εμείς οι πολίτες κάτι; Μας έχουν πάρει χαμπάρι οι πολιτικοί ρε μάγκες και δε μας φοβούνται, ενώ θα έπρεπε. Αλλά πώς να μας φοβηθούν αφού συνέχεια κατηγορούμε τους πολιτικούς, όμως στη συνέχεια τι κάνουμε, πάμε και τους ψηφίζουμε.
Αθήνα, από πρωτεύουσα… Ιουλίου 4, 2008
Posted by Christos in Πολιτική.add a comment
Στο παραμύθι του Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν « Τα καινούρια ρούχα του βασιλιά» αναφέρεται η φράση, ο βασιλιάς είναι γυμνός. Θα μου πείτε και τι έγινε ή τι μπορεί να σημαίνει;
Παρακολουθώντας τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά και την τελευταία εβδομάδα όλα τα γεγονότα που σχετίζονταν με τις πυρκαγιές στο ελλαδικό χώρο, θα μπορούσε κανείς εύκολα να παρατηρήσει πως το επίκεντρο εκδήλωσης τέτοιου φαινόμενου ήταν η περιοχή της Αττικής.
Η Αθήνα από τα αρχαία χρόνια ήταν από τις μεγαλύτερες ελληνικές δυνάμεις. Ήταν η πόλη που προκαλούσε δέος, ήταν η πόλη πρότυπο ( βλ. δημοκρατικό πολίτευμα), μπορούσε να καταστρέψει και όχι να την καταστρέψουν. Ο μόνος τρόπος καταστροφής ήταν ο εμφύλιος πόλεμος. Διοικούνταν από άτομα που γνώριζαν τι ακριβώς ζητούσαν.
Σήμερα η Αθήνα παραμένει και πληθυσμιακά αλλά και σε πολλά άλλα πράγματα η μεγαλύτερη δύναμη της χώρας. Της λείπει ίσως ένα συστατικό που θα την έκανε να αποτελεί φόβητρο. Το μόνο που κάνει είναι να συγκεντρώνει την ολική δυσαρέσκεια των Ελλήνων. Την καταστρέφουν και δεν αντιδρά, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως τα δάση που την περιβάλλουν είναι έρμαια της διάθεσης ορισμένων ανθρώπων. Τι κάνουν λοιπόν οι άρχοντές της; Παρακολουθούν το κάθε «προβαλλόμενο επεισόδιο» και επεμβαίνουν αφού παιχτεί η τελευταία πράξη.
Έτσι αν αλλάξουμε λίγο τη φράση του Άντερσεν μπορούμε να πούμε πως όντως η βασίλισσα είναι γυμνή.
