Το Ιστολόγιο ενός Χρήστου

Στο παραμύθι του Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν « Τα καινούρια ρούχα του βασιλιά» αναφέρεται η φράση, ο βασιλιάς είναι γυμνός. Θα μου πείτε και τι έγινε ή τι μπορεί να σημαίνει;

Παρακολουθώντας τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά και την τελευταία εβδομάδα όλα τα γεγονότα που σχετίζονταν με τις πυρκαγιές στο ελλαδικό χώρο, θα μπορούσε κανείς εύκολα να παρατηρήσει πως το επίκεντρο εκδήλωσης τέτοιου φαινόμενου ήταν η περιοχή της Αττικής.

Η Αθήνα από τα αρχαία χρόνια ήταν από τις μεγαλύτερες ελληνικές δυνάμεις. Ήταν η πόλη που προκαλούσε δέος, ήταν η πόλη πρότυπο ( βλ. δημοκρατικό πολίτευμα), μπορούσε να καταστρέψει και όχι να την καταστρέψουν. Ο μόνος τρόπος καταστροφής ήταν ο εμφύλιος πόλεμος. Διοικούνταν από άτομα που γνώριζαν τι ακριβώς ζητούσαν.

Σήμερα  η Αθήνα παραμένει και πληθυσμιακά αλλά και σε πολλά άλλα πράγματα  η μεγαλύτερη δύναμη της χώρας. Της λείπει ίσως ένα συστατικό που θα την έκανε να αποτελεί φόβητρο. Το μόνο που κάνει είναι να συγκεντρώνει την ολική δυσαρέσκεια των Ελλήνων. Την καταστρέφουν και δεν αντιδρά, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως τα δάση που την περιβάλλουν είναι έρμαια της διάθεσης  ορισμένων ανθρώπων. Τι κάνουν λοιπόν οι άρχοντές της; Παρακολουθούν το κάθε «προβαλλόμενο επεισόδιο» και  επεμβαίνουν αφού παιχτεί η τελευταία πράξη.

Έτσι αν αλλάξουμε λίγο τη φράση του Άντερσεν μπορούμε να πούμε πως όντως η βασίλισσα είναι γυμνή.