Το Ιστολόγιο ενός Χρήστου

Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε την Ελλάδα να καταστρέφεται, να καταρρέει, να γίνεται έρμαιο κάποιων καταστάσεων που συντηρούνται αρκετά χρόνια στη χώρα μας.

Ακούγεται συνέχεια η λέξη αναρχικοί. Η λέξη αυτή προέρχεται από την αναρχία, από το άναρχος, που μέσα στη πρόταση μπορεί να ταιριάξει άψογα με τη λέξη κράτος.

Ένα κράτος που αντιδρά μόνο όταν η κατάσταση έχει ξεφύγει, ένα κράτος που οι άρχοντές του δεν αντιδρούν, δεν τολμούν, δεν αναλαμβάνουν ευθύνες, παρά μόνο ψάχνουν δικαιολογίες, αλλά πλέον οι δικαιολογίες στέρεψαν.
Φτάνει, δε θέλουμε να βλέπουμε τη χώρα μας να γίνεται διεθνώς ρεζίλι, δε θέλουμε να φοβόμαστε να βγούμε από το σπίτι μας, δε θέλουμε να βλέπουμε να συμβαίνουν συνεχώς τα ίδια. Φτάνει έχουμε βαρεθεί.

Όταν πριν λίγο σύντομο χρονικό διάστημα, οι κυβερνώντες της χώρας χαρακτήριζαν τις μαθητικές καταλήψεις(τονίζω μόνο τις μαθητικές) ως υποκινούμενες, δεν σκέφτηκαν πώς δεν τους βάζουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι.

Πράγματι, όντως μπορεί να υπήρχαν υποκινούμενες, αλλά υπήρχαν μαθητές που πάλευαν και είχαν λόγους. Αυτούς τους μαθητές τους απαξίωναν, τώρα το καζάνι έσκασε, δεν μπορούν να τους ελέγξουν, και τι κάνουν; Τους «σκοτώνουν».
Τους «σκοτώνουν» για να μη μιλούν, τους «σκοτώνουν» γιατί αλλιώς μπορεί να χάσουν το δικαίωμα της διακυβέρνησης της χώρας.

Κύριοι εσείς είστε οι μόνοι υπαίτιοι. Κάντε κάτι , έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε το ένα κόμμα να ρίχνει τις ευθύνες στο άλλο, έχουμε κουραστεί και να είστε σίγουροι ότι αυτό θα φανεί, μακροπρόθεσμα ή βραχυπρόθεσμα.
Δεν είμαστε διατεθειμένοι να γυρίσουμε τις πλάτες μας στο μέλλον. Δε θα σας αφήσουμε να το καταστρέψετε.